Repertuar urzeka prostotą, dowcipem, piękną muzyką, a historie w nim opowiadane zapraszają widza do teatralnej podróży w krainę uczuć, zabawy, przemijania. To spektakl o miłości, jej wielu barwach i odcieniach zawartych w kilkunastu autorskich piosenkach.

Spektakle inspirowane klasycznym mitem o tragicznej miłości mitycznych bohaterów oraz metaforą ludzkiego życia i przemijania, powstały do muzyki Edwarda Griega i Hansa Zimmera.

Przejmujące studium ludzkiej psychiki, rozgrywające się w trójkącie: Justyna, Kinga oraz
dr Brock. Wszystko jest tu umowne i niedookreślone – postacie, sytuacje i przestrzeń otaczająca bohaterkę mogą być zarówno projekcją jej wyobraźni, jak i rzeczywistością.

Na ciemnej, leśnej drodze Jack Smith potrąca młodego mężczyznę. Zabiera go do domu, by doszedł do siebie. Nieznajomy staje się świadkiem rodzinnych kłopotów gospodarza z żoną, która z powodu romansu męża żąda rozwodu i chce pozbawić go większości majątku.

Niezapomniane piosenki retro, starsze i nieco młodsze, wesołe i bardziej liryczne. Sentymentalna
podróż z polską muzyką i poezją rozbudziła karnawałowo-walentynkowy nastrój.

Osaczenie to dramat psychologiczny o gęstej, sugestywnej atmosferze. Miłość, zazdrość, chęć odwetu
doprowadzają do tragicznych wydarzeń, których świadkami i współuczestnikami stają się
sąsiedzi i znajomi bohaterów. Do akcji wkracza komisarz Burchard

Spektakl z cyklu Jak za dawnych lat – Hemar, Jurandot, Szpilman, którego założeniem było przybliżenie widzom twórczości trzech wielkich artystów – Mariana Hemara (1901-1972), Jerzego Jurandota (1911-1979) i Władysława Szpilmana (1911-2000), którzy obchodzili w 2011 r

widowisko poetycko-muzyczne na podstawie poezji i fragmentów wypowiedzi Czesława Miłosza. Spektakl miał swoją premierę z okazji Roku Miłosza 22 października 2011 r. w Bibliotece Uniwersyteckiej w Warszawie.

17 wierszy Zbigniewa Herberta z autorską muzyką Dominiki Świątek i Leszka Czajkowskiego. Recital nawiązywał do poprzedniego koncertu Teatru p.t. „Poeta swego losu” z 2005 roku.

Jak ty nic nie rozumiesz… to historia w stylu retro trzypokoleniowej rodziny napisana świetnymi tekstami Stefanii Grodzieńskiej i Jerzego Jurandota, w której relacje między płciami i pokoleniami utrzymane są w ponadczasowym duchu abstrakcyjnego żartu, groteski i purenonsensu.

Spektakl muzyczny poświęcony twórczości Mariana Hemara i Juliana Tuwima, wybitnych twórców
współpracujących ze sobą w latach międzywojennych, zwłaszcza w teatrze Qui Pro Quo (1919-1931) – obchodzącego w 2011 roku 80 rocznicę zakończenia swej działalności.

Bohater, jak co dzień, wraca z pracy do domu pociągiem. Przysiada się do niego nieznajomy mężczyzna, za wszelką cenę usiłuje nawiązać kontakt.